RENESSE – Als de directeuren van de Belgische scholengemeenschap BLOM dan toch ‘op seminarie’ gaan in Nederland, dan willen ze gelijk ook wat scholen bezoeken om te zien of wat kunnen leren van hun noorderburen. Dinsdagochtend waren ze in Renesse. En óf ze daar wat hebben opgestoken.

Ze doen het elk jaar, met elkaar een paar dagen de hei op. Vergaderen, ervaringen uitwisselen en als het een beetje meezit, ook nog wat scholen bezoeken. Dit jaar zat het de directeuren van scholengemeenschap BLOM, ten noorden van Brussel, dubbel mee: ze mochten naar Renesse én er was tijd om scholen te bezoeken.

En dus zaten de Vlamingen gisterochtend aan de bolussen in de lerarenkamer van openbare basisschool Stapelhof in Renesse. Directeur Ingrid Bijlsma vertelde hoe haar schooltje van zeventig leerlingen standhoudt en dat ze zelf ook eens Belgische basisscholen heeft bezocht. ,,Wat me het meest is bijgebleven, is dat de directeuren er ’s ochtends alle klassen langsging, als een soort controle. Een gewoonte die een collega van mij in Zierikzee direct heeft overgenomen. Verder viel me op dat jullie scholen veel speelhoeken hebben en dat de leerkrachten er om twaalf uur bier dronken in de schoolkantine.”
Sinterklaasjournaal

Maar hoe het werkt op een Nederlands basisschool als het Stapelhof, vond Bijlsma, dat kan niemand anders beter uitleggen dan de leerlingen zelf. Daarom namen tien leerlingen uit groepen 7/8 elk een directeur mee voor een rondleiding door de school. Van Vlaamse gasten op de camping van haar ouders had Rosalie Padmos al begrepen dat Belgische basisscholen niet altijd zijn ingedeeld in groepen. ,,Dat hebben we hier wel”, zegt ze, terwijl Elke Van Hoeijmissen een bewonderende blik werpt in het lokaal waar juf Sonja kinderen van groepen 1, 2 en 3 in het gareel houdt. En ’s ochtends, glunderde Rosalie, kijken we met zijn allen het Sinterklaasjournaal.

Dat is toch wel typisch Stapelhof, dat leraren en leerlingen er alles samen doen. Leerlingen helpen zelfs met nakijken, vertelt Marit Braber aan Veerle de Baerdemaeker, wier ogen oplichten. Trots laat het meisje haar takenmap zien. ,,We stellen doelen en als je werkje af is, dan mag je deze vakjes kleuren. En daarna geef je jezelf een cijfer.” Haar vinger glijdt langs een hele rits negens en tienen. Rosalie lacht. ,,Ik ben best goed in rekenen.”

Rekentalent
Rosalie niet alleen. Bij haar in de klas zit zo ongeveer het grootste rekentalent dat het Stapelhof ooit heeft gekend, Norah Zhou. Twee jaar geleden woonde de dochter van de kok in Chinees restaurant Royal Palace nog in China, maar nu vertelt ze Tanja Segers over het Nederlandse onderwijssysteem alsof ze nooit anders heeft gekend. Accentloos, ook dat nog. ,,Kijk, dit is ons overblijflokaal en daar is onze patio. Daar waren ook wel eens lessen, maar nu niet meer, vanwege de slechte akoestiek.”

De mond van haar Vlaamse gast valt open van verbazing. Maar hoe gaat het er dan aan toe in China, wil zij weten. Norah lacht. ,,De basisscholen daar zijn heel anders dan hier in Nederland. Veel strenger. Je moet er alles doen wat de juf zegt. En je krijgt veel huiswerk. Ze zijn meer als middelbare scholen in Nederland.”

Ollanders
Maar streng, dat zijn ze in België toch ook? Al die Vlaamse kinders krijgen hun discipline toch op school aangeleerd? Koen Robberechts barst in lachen uit. ,,Dat denken die Ollanders altijd, dat onze kinderen zo gedisciplineerd zijn. Nou, dat valt reuze mee. Nederlandse kinderen zijn assertiever, dat zeker. Maar is dat slecht? Ik denk het niet.”

Robberechts, directeur van de gemeentelijke basisschool in Buggenhout, wijst in de rondte. ,,Al die kleuren hier, die open sfeer. Dan is het bij ons toch wel veel triester.” Maar dat is niet het enige wat Robberechts mee naar huis neemt. Het werken met de Chromebooks, wat Fedde Raats uitgebreid heeft laten zien, heeft nog wel de meeste indruk gemaakt. ,,En ik had dus altijd de vrees dat zo’n laptop de leraar zou vervangen, en dat het lesgeven daarbij verloren zou gaan. Maar als ik Fedde zo hoor, is dat nergens voor nodig.”

Tripelkes
Sterker nog, vertelt Fedde, dankzij die Chromebooks wordt er nu méér lesgegeven. ,,Nu hoef je namelijk nooit meer te wachten tot je uitleg krijgt. Je kunt gewoon doorwerken. Het is individueler, maar ook veel efficiënter en dus fijner.”

Robberechts belooft deze wijsheid over te brengen aan zijn bestuur, dat gaat over de budgetten. Hij is ‘serieus diep onder de indruk’ van het bezoek. Is er dan niets waar zijn omgeving in uitblinkt? ,,Jawel: bier. Bij ons maken ze de lekkerste tripelkes. Bij deze zijn de leraren van Renesse uitgenodigd.”

 Wholesale Jerseys Free Shipping